Showing posts with label blogs. Show all posts
Showing posts with label blogs. Show all posts

Monday, June 9, 2008

Its my 1st anniversary!



The pendulum has not stopped from swinging and time flies so fast that I didn’t noticed my blog has turned one year already.

At first, I intend to concentrate writing unconventional stories of my personal (love)life… but concealing the identity of the people whom I care about and considered "great spice" of my life. I still have to respect their privacy.

There’s something wonderful about sharing. It makes the world go round…

I was determined to share rather than decorate…

I desire to be known as a person with so much to reveal so others may learn and entertain.

I want others to know, just like what I did, that sometimes our heart is as rude as our brain and I want someone to follow their hearts by all means… but intelligently…

I was nominated by Khalean for the G-Spot Blog and Uncomposed Gentlemen last year which prompted me to continue blogging. I was able to get my DSL account in November so my enthusiasm to blog has intensified.

However, the risk is inevitable in the place where I am right now.. Bloggers are bound to go behind their norms and regulations or else they may end up in bars with a bonus of a hundred lashes.

Months ago, a blogger was arrested and detained for criticizing the government in his blog, which was denounced by the Human Rights group “Freedom without Border”. This incident prompted all bloggers, including me, to be aware of everything that might affect the norms and traditions of an ultra-conservative society.

Hence, I decided that instead of a more sexually enticing and provocative blogs, I shall accommodate informative reports, occasions and announcements pertaining to the life of OFWs in the Middle East.

To my readers, please bear with me if my blog may not be as extremely eccentric as before… just wish me more blog-year to come!

Saturday, May 17, 2008

Harry Chua's picture @ Men in the Philippines blog

I am a regular viewer of RD Dantes' Hot Men in the Philippines blogspot and i was surprised to see Harry Chua's photo posted in his blog Harry's Game.

Here's the original picture i took during the G. Albay 2004 search..



with some digital manipulations, like removing the judge's hand and the other contestant at the back, here's how it appears in RD Dantes' blog.

Monday, April 28, 2008

Update: SAUDI BLOGGER RELEASED AFTER FOUR MONTH ORDEAL



Jailed Saudi blogger Fouad Al Farhan has finally been freed after more than four months behind bars without charge, a colleague said on Saturday.

Al Farhan was arrested in Jeddah on December 10 for online criticism of government policies, including detentions without charge and trial of prisoners of conscience.

It is believed to be the first arrest of an online critic in the kingdom.
During his ordeal at Jeddah’s Dahban Prison, Al Farhan was kept in solitary confinement and subjected to daily questioning, according to his family.

Authorities allowed Al Farhan's father-in-law was allowed a short visit on January 5 and his mother was permitted a brief telephone call on February 12, according to local media reports.

Al-Farhan’s blog - 'Searching for freedom, dignity, justice, equality, Shura and all the rest of lost Islamic values' - has posted a letter, allegedly from Al-Farhan, which states he believes he was arrested because he “wrote about political prisoners in Saudi Arabia”.

His arrest and imprisonment has sparked the launch of several campaigns and appeals for his release by international and Saudi NGOs, including the Arabic Network for Human Rights, Reporters Without Borders and the Committee to Protect Journalists.

Meanwhile, the first conference in the Middle East on blogging and consumer-generated or social media, as the region addresses how to catch up with Europe and the US in terms of platforms, adoption and available content, will be held in Jordan in June.

iBlog…iMedia will highlight the role of blogs and social media in changing the media landscape, bringing together international and local commentators, marketers, bloggers and media owners to examine how companies can contribute to, and gain from new developments.

Sunday, February 10, 2008

Weakest Link



Last week's undersea cable disasters and the resulting disruptions to internet and voice services spell out an outrage everywhere.
The service providers forced to re-route traffic, prompting my DSL broadband “networkers” at home to panic and somehow, accused me of unplugging their lines to the modem. Actually, I don’t charge any extra amount from them, our monthly charge depends on the STC billing, but every time we encountered problems with the connection, they burst out!

“Laglag na naman tayo.. Bakit ganoon? Nagalit tuloy yong ka-chat ko!...Bad trip”

“Ano ba yan..mag palit na nga tayo ng provider baka mas maganda pa! Baka naman yong connection natin ang may diperensya?”

Bakit ang mga internet café hindi nalalaglag?..Di ba 24/7 yong DSL natin?

Also, someone doubted and insisted to check his connections from the modem.

Then the following day, I forwarded to them the news about the cable disasters. They pacified.

Berserk. Yes, this is what the recent net blackout due to undersea intercontinental cable cuts on Jan 30.

Last week's events seemed to be an unfortunate combination of events, the resulting chaos shows just how vulnerable the connections for this part of the world are. Put simply, there is just not enough cable running into the Middle East.

Dependence on Net is indeed annoying sometimes..

Saturday, November 10, 2007

G-Spot Web Blog Nominee



My 4-month old blog, (having a 287 average viewers every day) has been reviewed and nominated twice by highly venerated bloggers.

Last August, The Composed Gentleman recognized my Blog as a weekly finalist in his Filipino Blog Award week 69.

This time, Hush and Listen (Khalel) gave me a resounding credit as a monthly finalist in his G-Spot Web Blog Award. This made my smile fits across my face, since I never imagine to be contending with highly acclaimed bloggers like LowsHighsandAlibis 3.0, Simply Manila.

I created my blog from scratch when I envied Khalel’s blog. Yes, it was Khalel’s blog that stimulates my desire to unlock my life in public (although to some, my identity still remains obscured). Boredom and unoccupied at work allow me to visit my blog regularly at home and in my office.

Reyville of Simply Manila, High and Lows Alibis, and of course, Khalel were the first blogs that I read and still remain on top of my list.

I started from scratch….From being a neophyte, I feed my blog everyday (that’s right… everyday! except when my office server is down and unable to renew my DSL subscription at home,) with my past experiences, family, relationships and featured friends who shared same interest with my life.

There were times that I feel brain-drain. Neither I can write nor think. Basically, I couldn’t feature full nudity, homosexual activities and sex since “mudawins” (Arab terms for bloggers) are monitored by the government in Saudi Arabia and anytime, they can block the site. So I decided to feature relevant news (from an Arab newspaper), activities & shows, and literature.

As I visited the net regularly, I was able to smarten up my blog by adding some features like world map, visitors counter, video posting, slides, polls, etc.

I receive comments, mostly constructive and admiration for being too assiduous, from my fellow bloggers, and I am so grateful for that. There are also some who criticizes my grammar and composition, which I admit I couldn’t be clever as Khalel, Empress Maruja, ScarletMirage, etc.

I am so thankful to my regular blog visitors: Richard- the Adventurer of a Lionheart, Chase (Ham & Keso), Dazedblu. Hey guys, I never regret I added you to my fav list.

Well, Khalel has just made me realize that aside from being informative, blogging is also rewarding. Definitely, he is on my priority list and deserves a “hadiyah” when I got home….

Ma-assalam!

To vote..
go to Khalel's Hush and Listen blog here

scroll down...

find this box on the lower right section of the page.



then click for Desert-69...


You don't have to be a blog author to be qualified to vote.


Saturday, August 25, 2007

Love It! Play It! Live It!



I stopped my work-out @ BodyMaster Gym in Takhassusi for almost two years now, because my job demands more time and I couldn’t catch up with my schedule. Our company decided to have broken time office hours. Morning from 7:30 to 12:30 and in the afternoon 4:30 to 8:30pm. Besides, I can’t find “sponsor” anymore. My ”good friend” Fahad is still in London for his college studies.

Wala naman kaming magawa, kasi desisyon ng Company. Arabs usually spare their afternoon time for siesta. Mas gusto pa nilang matulog at magpahinga after lunch kaysa magtrabaho. No wonder, maraming obese sa kanila.. Karamihan din sa mga Pinoy expats, nagiging prone na sa hypertension and other illnesses. Actually, hypertension/stroke is the main cause of death for Filipinos here in Middle East.

Last week, I had my annual medical check-up and to my surprised, my laboratory test shown that my uric acid is high. This is the first time that I had a terrible laboratory result after I stopped my regular work-out and became a couch-potato in my villa. It maybe because I had been in bad eating habits because I had no choice but to have my daily meals in our mess hall. Wala akong pagpipilian ng pagkain…. “Papaitan”, “Bopis”, Nilaga, and Bulalo…they are just few of the superfluous menu served to us. Mura kasi ang meat kaysa sa mga isda’t gulay. Not to mentioned the i-can’t-resist bunch of mixed nuts on my table, which our gay receptionist-turned-entrepreneur is so persistent that we can’t say no to his offer and buy his stuff everyday. Sino ba naman ang hindi tataas ang BP at uric acid kung araw-araw may kinakain ako habang nagtatrabaho. As a matter of fact, 3 of my officemates had been treated with hypertension and had their mild stroke just this year.

I am still fortunate that despite of my high uric acid, I was able to know it at an earlier stage, kung hindi, sabi ng doctor, baka magkaroon ako ng gout and kidney problems.. He recommended plenty of water intake and exercise.

Immediately, I asked my friend Richard if I can join him in his badminton class. Sad to say, tigil muna ang sessions nila coz they don’t have place for practice. Mahirap kasing maghanap ng available slots sa mga schools sa dami ng mga activities. Dito kasi sa Saudi, mas safe ang magkaroon ka ng indoor games sa schools lalo na pag mixed crowds, kaysa sa makipagsisikan sa mga sports centers.

At that time, I had already bought my YONEX racquet at gusto ko nang subukan ang badminton. Besides, mabilis daw na bumalik ang agility dito.

Badminton is an extremely demanding sport. At an elite level, players are often required to perform at their limits of speed, agility, flexibility, endurance and strength. On top of all of this, players must maintain a high state of concentration.

Fortunately, I was able to join other badminton club where they play regularly in one of the schools here in Riyadh.

After a month of training and assiduous weekly attendance to their practices, daily diets and abstinence from foods rich in purine, my uric acid subsided hastily. From an alarming one, now its just a little above normal.

I decided to continue my full time affiliations to the club and enjoy playing with them. As a matter of fact,, recently, we had our elections and unexpectedly, I was elected as one of the officer. Well, okey na rin yon, at least, magiging active ulit ako sa past time ko. From a cultural group before, now sa sports naman… biro ko nga sa friends ko, next time, “education” naman para kompleto na yong acronym ng DECS.

Our badminton session is every Wednesday and Thursday, but sometimes, I also attended Friday and Monday sessions sa parehong school kasi nakaka-addict talaga maglaro. This is my first time to learn how to play badminton kaya medyo marami pa akong dapat matutunan. Sooner or later, baka sumabak na rin ako sa mga tournaments. I’ve seen some of my colleagues, who are considered as Class A & B players, at talagang ang galing ng mga slices and smashes nila. Hope I can be like them in the future. Dami ko pang shuttle COCKS na dapat hawakan….pisil-pisilin…paglaruan at pagsawaan..he.he.he.he.he

Wednesday, August 22, 2007

Philippinenurses won Week 69 Blog Award

Congratulations to philippinenurses for winning Week 69 Blog Award.

You deserve it!

Being a nominee is a great privilege and i thank "The Composed Gentleman" for recognizing my effort to share my life...my knowledge and my identity. It's my own little way to put into writing what i can't tell.... share to others where nobody dares to listen to me.

I started my daily digest last June 2007 and i make sure that everyday, i feed my blog.

I admit, i still have to learn more..share more and prepare myself to go publicly, no matter what it takes..I feel better if i noticed that there are bloggers who visited my site and give me inspiration, encourage me to write, and some has criticize my works. I welcome them all. I may not be perfect with my rhetorics and compositions, but my true intention to educate, inspire and touch other's lives is genuine...

Again thanks to those who voted me.. to Richard Lionheart...to hush & listen (Khalel) and all members of my blog community... you guys give me lot of inspiration..

To The Composed Gentleman... i salute your kindness... God Bless You!

Let us all keep blogging!!

Thursday, August 16, 2007

Paano kung Hindi Tayo Magkaintindihan?

Bilang paggunita sa "Linggo ng Wika", isang pagpapahayag ng kahalagahan ng sariling Wika..




Ano kaya ang mangyayari kung ang salita mo ay may ibang kahulugan sa iba? O di kaya ang bawat bigkas ng kausap mo ay tila bago sa iyong pandinig at hindi mo maiintindihan?

Noong bata pa ako, hilig kong manood ng mga science fictions, lalong lalo na tungkol sa mga aliens. Sa edad na tatlo, sa halip na matakot ako, ay mas naaaliw ko silang pinapanood. Pinagmamasdan ko ang kanilang mga kilos sa tuwing may eksenang kinakausap nila ng mga taga-lupa. Ang pag galaw ng kanilang mga antenna sa ulo…ang ilaw na umiikot sa kanilang katawan habang nagsasalita.

Bbzzzz….bzzz..piittt…ditt..ditt… ito ang mga tunog na madalas kong naririnig. Sa katunayan, ilang ulit kong pinanood ang ET sa Betamax noong dekada 80, at kahit ni minsan ay walang salitang lumalabas kay ET, kaya nahihirapan ang bidang si Elliott na makipag-usap.

Katabi ko lagi ang ate ko na naiinis sa akin dahil palagi kong tinatanong ang mga nakasulat sa ibabang bahagi ng aming telebisyon habang nagsasalita ang mga taga ibang planeta.

Minsan may nagawi sa amin na isang pamilyang Amerikano na kabilang sa Seventh-day Adventist. Mga Sabatistang misyonaryo ang tawag sa kanila. Dahil Kapitan ng Barangay ang aking ama, madalas iniiwan sa amin ang kanilang anak pag sila ay nasa misyon. Dahil sa pareho kaming bata, natuto akong makipaglaro kahit magkaiba ang aming gusto. Nag-uusap lang kami sa pamamagitan ng mga galaw ng kamay. Kadalasan, hindi namin maintindihan kung ano ang sinasabi ng isa.

Sa edad na apat, pinilit ko ang aking ina na payagan akong pumasok sa malapit na day-care center sa amin para matutong bumasa at magsulat…para huwag nang gambalain pa ang aking kapatid habang nanonood ng palabas sa telebisyon at para maunawaan ko na rin ang sinasabi ng kalaro kong batang Amerikano.

Unti-unting namulat ng aking isipan sa mga bagay na nagbibigay sagot sa mga tanong na madalas sanhi ng di pagkakaunawaan. Ang Abakada ang naging susi sa aking kamalayan upang buksan ang aking isipan. Ang wastong pagbigkas naman nito ang naging gabay ko para mas lubos akong maintindihan ng iba.

At sa bawat pagbigkas ko ng ating wikang Pilipino, mas lubos kong naihahayag ang aking nais sabihin sa iba. Malaya kong naibabahagi ang laman ng aking isipan at natutunan ko ang mga bagay na dati ay hindi ko maintindihan.

Ngunit hindi pala sapat ang iyong pandinig para umunawa.. Kailangan din palang malaman mo ang kahulugan ng mga salitang iyong naririnig.

May pagkakataon na ang pagbigkas pala ng salita ay magpapatunay na iisa ang ating lahi at pareho ang ating kulturang kinagisnan.

Datapwa’t maraming diyalekto ang ating bansa, tayo ay nagkakaroon ng unawaan dahil sa iisang wika- ang wikang Pilipino. Tila ito’y mga sanga-sangang hibla ng ugat ng isang puno na nanggagaling sa isang pangunahing daluyang nagbibigay buhay para ito’y mabuhay.

Kailangan ang isang wika na siyang magsisilbing tulay para ganap na magkaintindihan sa kilos, pag-uusap at pag-iisip ang bawat isa..

Ang ating wika ay naging bahagi ng ating kasaysayan na siyang bumuklod sa pagkakaisa ng ating mga bayani at intrumento ito para sa pagkakaisa noon, ngayon at bukas.

Nawa’y ito ang maging dahilan muli ng pagkakaisa ng bawat Pilipino saan mang dako ng mundo.

Paano kung Hindi Tayo Magkaintindihan?

Bilang paggunita sa "Linggo ng Wika", isang pagpapahayag ng kahalagahan ng sariling Wika..




Ano kaya ang mangyayari kung ang salita mo ay may ibang kahulugan sa iba? O di kaya ang bawat bigkas ng kausap mo ay tila bago sa iyong pandinig at hindi mo maiintindihan?

Noong bata pa ako, hilig kong manood ng mga science fictions, lalong lalo na tungkol sa mga aliens. Sa edad na tatlo, sa halip na matakot ako, ay mas naaaliw ko silang pinapanood. Pinagmamasdan ko ang kanilang mga kilos sa tuwing may eksenang kinakausap nila ng mga taga-lupa. Ang pag galaw ng kanilang mga antenna sa ulo…ang ilaw na umiikot sa kanilang katawan habang nagsasalita.

Bbzzzz….bzzz..piittt…ditt..ditt… ito ang mga tunog na madalas kong naririnig. Sa katunayan, ilang ulit kong pinanood ang ET sa Betamax noong dekada 80, at kahit ni minsan ay walang salitang lumalabas kay ET, kaya nahihirapan ang bidang si Elliott na makipag-usap.

Katabi ko lagi ang ate ko na naiinis sa akin dahil palagi kong tinatanong ang mga nakasulat sa ibabang bahagi ng aming telebisyon habang nagsasalita ang mga taga ibang planeta.

Minsan may nagawi sa amin na isang pamilyang Amerikano na kabilang sa Seventh-day Adventist. Mga Sabatistang misyonaryo ang tawag sa kanila. Dahil Kapitan ng Barangay ang aking ama, madalas iniiwan sa amin ang kanilang anak pag sila ay nasa misyon. Dahil sa pareho kaming bata, natuto akong makipaglaro kahit magkaiba ang aming gusto. Nag-uusap lang kami sa pamamagitan ng mga galaw ng kamay. Kadalasan, hindi namin maintindihan kung ano ang sinasabi ng isa.

Sa edad na apat, pinilit ko ang aking ina na payagan akong pumasok sa malapit na day-care center sa amin para matutong bumasa at magsulat…para huwag nang gambalain pa ang aking kapatid habang nanonood ng palabas sa telebisyon at para maunawaan ko na rin ang sinasabi ng kalaro kong batang Amerikano.

Unti-unting namulat ng aking isipan sa mga bagay na nagbibigay sagot sa mga tanong na madalas sanhi ng di pagkakaunawaan. Ang Abakada ang naging susi sa aking kamalayan upang buksan ang aking isipan. Ang wastong pagbigkas naman nito ang naging gabay ko para mas lubos akong maintindihan ng iba.

At sa bawat pagbigkas ko ng ating wikang Pilipino, mas lubos kong naihahayag ang aking nais sabihin sa iba. Malaya kong naibabahagi ang laman ng aking isipan at natutunan ko ang mga bagay na dati ay hindi ko maintindihan.

Ngunit hindi pala sapat ang iyong pandinig para umunawa.. Kailangan din palang malaman mo ang kahulugan ng mga salitang iyong naririnig.

May pagkakataon na ang pagbigkas pala ng salita ay magpapatunay na iisa ang ating lahi at pareho ang ating kulturang kinagisnan.

Datapwa’t maraming diyalekto ang ating bansa, tayo ay nagkakaroon ng unawaan dahil sa iisang wika- ang wikang Pilipino. Tila ito’y mga sanga-sangang hibla ng ugat ng isang puno na nanggagaling sa isang pangunahing daluyang nagbibigay buhay para ito’y mabuhay.

Kailangan ang isang wika na siyang magsisilbing tulay para ganap na magkaintindihan sa kilos, pag-uusap at pag-iisip ang bawat isa..

Ang ating wika ay naging bahagi ng ating kasaysayan na siyang bumuklod sa pagkakaisa ng ating mga bayani at intrumento ito para sa pagkakaisa noon, ngayon at bukas.

Nawa’y ito ang maging dahilan muli ng pagkakaisa ng bawat Pilipino saan mang dako ng mundo.

Monday, August 13, 2007

Linggo ng Wika Special: "Aral ng Kasaysayan"

Isang pag gunita ng Linggo ng Wika ang paggamit ng ating sariling wika sa pagkakataong ito dito sa aking blog at bilang ipakita sa lahat na kahit sa ibang bansa, ang puso't isip ko ay nanatiling isang Pilipino :

Ang artikulong ito ay kabilang sa mga kasali sa Pinoy Blog Writing Contest. Maari po lamang na pumasyal sa blog na ito - http://www.pinoyblogosphere.com/wika2007

PinoyBlogoSphere.com






Ang mga hibla ng pangunahing ugat ng puno ang siyang nagpapatibay ng tayog nito. Kung gaano niya sasalubungin ang unos na dumating, ay nakasalalay sa kapit ng mga ugat nito pababa sa lupa. Ngunit kapag nalihis ang direksyon nito pataas, hihina ang lakas nito at malamang ito’y mabuwal.

Sa isang progresibong bansa, maliit man o malaki, ang pagkakaisa ay ang pangunahing batayan ng tatag at tibay nito.

Maraming Diyalekto

Kung nakilala ang Pilipinas sa dami ng isla, isa rin tayo sa mga bansang may maraming diyalekto.

Kung isa kang estranghero at babagtasin mo mula Batanes hanggang Jolo, malamang malilito ka sa iba’t-ibang salita ng mga Pilipinong katutubo.

Marahil ay dahil na rin sa mga stratehiyong lugar na naghihiwalay sa bawat isla kaya nagkaroon ng maraming diyalekto ang ating mga ninuno.

Hindi rin natin maiwasang isipin na ang pagkakaroon ng pagkakaiba at sanga-sangang aspeto ng pakikipagtalastasan ang marahil isa sa mga dahilan kung bakit tumagal ng halos 400 taong pananakop sa atin ng mga dayuhan noong unang panahon. Ang hindi pagkakaroon ng isang pangunahing wika ang naging dahilan para naging madali ang pananakop ng mga dayuhan at tuluyang isinuko ng ating mga ninuno ang karapatan nating angkinin ang sariling atin. Paano nga namang makipag tulungan at magkaisa ang ating mga ninuno kung sila mismo ay walang paraan para magkaintindihan.

Tulad ng bansang India na may marami ring lenguahe, naging madali ang pagsakop ng mga Britanya na tumagal ng maraming taon. Ang bansang Tsina na dumaan din sa maraming pag-aalsa ng mga Tsino laban sa pamamalakad ng kanilang bansa.

Ang mga magulong bansa gaya ng Afghanistan, East Timor at Laos na hanggang ngayon ay balakid pa rin ang pagkakaroon ng maraming diyalekto at wika.

Ang lugmok sa kahirapang Congo, Kenya, Nigeria at Pakistan na may maraming wika ngunit mabagal ang progreso ng kanilang ekonomiya.

Sa ating kasaysayan, umiral ang pagiging rehiyonalismo ng ating lahi. May kanya-kanya silang pinuno at pamamaraan ng pamumuhay alinsunod sa kung ano ang nararapat sa kanilang nasasakupan. Walang konkretong pamamalakad at walang pinuno sa buong kapulungan ng Pilipinas kaya’t madaling nasakop ng mga banyaga.

Gustuhin man ng ating mga ninuno na umaklas sa mga dayuhan sa unang bugso ng mga mananakop sa ating bayan, ngunit walang nagawang paraan an gating mga ninuno para pagkakaisa dahil sa depektong komunikasyon ng bawat pinuno ng mga tribu at balangay bunsod ng pagkakaibang diyalekto. Ito marahil ang pangunahing dahilan kung bakit bigo silang makamit ang kasarinlan at tuluyang naging alipin ng mga dayuhan.

Sa panahon ng pananakop ng mga Kastila, naging madali sa kanila na tuluyang baguhin ang sistema ng ating lipunan. Unti-unting nabago ang buhay sosyolohikal ng ating mga ninuno sa pagyakap nila ng panibagong kultura na nagpabago sa kanilang kamalayan at nagpatuloy hanggang sa mga sumunod na salinlahi.

Isang Sariling Wika

Hanggang sa pangunahan ni Pangulong Quezon ang pagkakaroon ng isang wika na magbubuklod sa sambayanang Pilipino. Isang wika na magbibigay daan sa pagkakaunawaan ng bawat Pilipino saan mang sulok ng bansa. At dahil dito, umusbong ang pagmamahal ng mga Pilipino sa bawat isa. Nabawasan ang rehiyonalismo’t pagkamakasarili. Unti-unting nadarama ang tibay ng pagkakaisa ng bawat Pilipino. Nagkaroon ng unawaan sa isa’t-isa na siyang naging bantayog ng pagiging isang malayang bansa.


Maraming Wika

Ngunit sa larangan ng pag-unlad at lalo na sa kalakalang pandaigdigan, hindi sapat ang sariling wika lamang para mabilis ang asenso ng isang bansa. Ang maraming kaalaman sa wikang banyaga ay may adbentahe sa pakikikisalamuha sa mga taga ibang bansa.

Mahirap man gawin, pero napatunayan na rin, kabilang si Gat. Jose Rizal, na kahit may sarili tayong wika, ang kaalaman ng ibang wika ay pasaporte sa pakikipagrelasyon sa ibang bansa.

Tunay na matatag ang isang bansa kung sa maraming diyalekto ay may nabubukod tanging wika. Ito ang pangunahing ugat na siyang nagpapatibay sa bantayog ng kanilang sariling lipunan. At ang kaalaman ng iba’t ibang lenguahe ay nagbibigay panibagong hamon sa isang matatag at progresibong bansa.


PinoyBlogoSphere.com | Pinoy Bloggers Society (PBS)
presents
Wika2007 Blog Writing Contest
Theme: “Maraming Wika, Matatag na Bansa”

Sponsored by:
Ang Tinig ng Bagong Salinlahi
Sumali na sa DigitalFilipino.com Club
Sheero Media Solutions - Web Design and Development
Yehey.com - Pinoy to p're
The Manila Bulletin Online
WikiPilipinas: The free ‘n hip Philippine Encyclopedia

Saturday, August 11, 2007

"Filipino Blog Award" Week 69

Hey guys!!

I am honored to be nominated for this week "FILIPINO BLOG AWARD".

Visit http://salaswildthoughts.blogspot.com and vote for DESERT-69!

Wednesday, August 1, 2007

Joke Time #2



A couple placed an ad,"Have 4 sons, need advice on how to get a
daughter."
Response:
Yank: Keep trying!
Briton: Change doctor!
Aussie: Follow a special diet.
Indian: Practice Yoga!
Pinoy: LET ME TRY!

Population policies of countries:

China: Stop at 1 child.
Singapore: Stop at 2 children
Phil: STOP AT 4 A.M.!

Ano kadalasan ang sinasabi kapag nautot?

American: Excuse me.
British: Pardon me.
Pinoy: NOT ! ME!


Husband: "Parati na lang tayong nag-aaway!
Maghiwalay na lang tayo!"
Wife: "Sige, maghati tayo ng mga anak!"
Husband: "OK akin ang mga guwapo at maganda!"
Wife: "Sus! Pinili pa yung hindi kanya!"

Sa harap ng nursery window:

Friend: Pare, pag laki ng anak mo, am sure magaling mag-drive
Dad: Bakit, pare, malaki ba ang kamay?
Friend: Hindi, kasi kamukha siya ng driver ninyo!

Husband came home from church, suddenly lifted his wife and carried
her.

Wife: Why? Did the Pastor tell you to be romantic like this?
Husband: No! He told me to carry my cross!

Husband: "Ang iniiyakan ko lang naman eh bakit gumaganti ka ng kadyot habang ginagahasa ka ng tulisan?!"
Wife: "Hay naku, Honey ... SELF DEFENSE lang yung akin"

Friend: "Wow, pare, ganda ng shoes mo, ah!"
Husband: "Oo. Surprise gift ng kumare mo!"
Friend: "Surprise? bakit, anong occassion?"
Husband: "Wala, nakita ko na lang sa ilalim ng kama namin kagabi medyo
maluwang nga lang!"

Health Advisory: "Beer contains female hormones, and can turn men
into women. After 5 pints.... men become talkative, unreasonable, irritable, cry for nothing, and urinate while sitting !"

Little girl: "Mom, I just found out that the boy next door has a
penis like a peanut!"
Mommy: "Oh, you mean, it's small?"
Little girl: "No, it's SALTY"

Question: Who designed the female human body?
Answer: A Civil Engineer. who else would run a toxic waste pipeline thru a recreational area?!

Our brain is made up of 2 parts, the left and the right part. With
our politicians, the problem is that:
The LEFT has nothing RIGHT in it, and The RIGHT has nothing LEFT in it!

Sa hardin ng Paraiso ...
Adam: Lord, di ko na kaya ang tukso ng ahas sa akin!
Lord: Maging matatag ka, anak. Ano ba ang tukso sa iyo?
Adam: SUPOT! SUPOT!

Monday, July 2, 2007

1st Monthsary as a Blogger!



It’s my 1st monthsary as a blogger. For me, this thing has just fallen into place, unplanned.

Before, my monthly telephone bill reached almost 20% of my salary. Boy! That was too much for me, so I decisively limit my internet to at least 8 hours a week for chatting/emailing/browsing. Besides I have access to internet at the office, so I did all checking of emails there.

But when I discovered ways to unlimited internet with lesser charges (sorry guys I couldn’t reveal what I discovered!), I was so glad that I could now maintain my own blog and do lots of internet browsing with no financial worries …

I think it pours a lot of positive energy for me to share more of myself.

Almost everyday, I provide my blog with revelations, photos, articles and personal stuff inspired by award winner bloggers - hush and listen and miong (they are my idols in blogging.. Thank you guys, hope to meet you someday!!)

Although I am not an expert in HTML, coding, CSS, Media encoding ( I don’t even know their meaning!), it is thru lots of experiments (and initiative!) that I was able to satisfy everyone, including myself, with a great blog. Mind you guys… I did everything without asking help from others.

Friday, June 8, 2007

Miong XXX

Miong21 @ Blogspot: Downloads

I frequently visited Miong21@blogspot and recently he had created another one miongxxx@blogspot .com

Visit this site and you will definitely enjoy his site.

Friday, June 1, 2007

Bi_Sa_Riyadh

I'm in Riyadh for 5 years now...

Hirap dito.. Lahat ng kilos kailangan may ibayong pag iingat. Well, wala naman akong sinisisi coz i grabbed the opportunity to work abroad for financial and emotional reasons. Financial, kasi sobrang hirap na talaga sa Pinas... For 5 years that i got a good job, wala pa rin akong naiipon... Happy Go lucky kasi ako dati! Gimik from Friday night until Sunday evening.... Barkada....Party...Disco...Sing-along Bar... Bath house....and even "Shawarma" (term namin non!).. Kaya ayun... na-zero ang account lagi....Naawa nga ako sa family ko coz i never gave them the chance to be my priority...Then i got involved with a married man, named Angelo... Dito muntik na akong maging homewrecker.. Mahirap pala na ipagpalit ka sa family niya.. My concience bothered me a lot...

I have few bestfriends in Manila, to name them, they are Danny, Boyet and Bong. Sila ang mga kasama ko sa lahat ng lakad.. Gosh I missed them! We shared secrets. Wala kaming tinatago.


I post more about my life in Manila later..


Going back to my topic.. Well i got to create a group for bisexual here in Riyadh. With the help of my ex, Mhel, we planned to organized GEB for bisexuals in Riyadh para naman magkaroon ng chance to bond each other na walang risk.. Our group http://groups.yahoo.com/group/bi_sa_riyadh wherein we reached almost a 100 members in just few days.



So there will be more exciting stories to come........Watch for it!!